ท้องฟ้าจะปกป้องเรา

พี่คนหนึ่งเขียนจดหมาย เเล้วเอ่ยถึงความตาย
ส่วนเราเขียนโปสการ์ดไป ก็คัดลอกประโยคที่เกี่ยวกับความตาย
จากหนังสือที่กำลังอ่านอยฺ่
กลายเป็นเรื่องเดียวกันที่เดินทางผ่านไปรษณีย์ไปหากันโดยไม่ได้นัดหมาย

ในหนังสือเรื่อง Tuesday with Morrie
เเปลไทยตรงตัวว่า วันอังคารเเห่งความทรงจำกับครูมอร์รี่
มีหลายสารสำคัญจากคนที่กำลังจะตาย ที่อยากบอกถึงคนที่ยังมีชีวิตอยู่
เช่น ในระหว่างที่เราใช้ชีวิต
หากเราจะนึกคิดถึงความตายเอาไว้บ้าง เราก็จะใช้ชีวิตได้ดีขึ้น
เราจะกล้าปฏิเสธสิ่งที่ไม่ได้สำคัญอะไรนัก
จะไม่อยากสะสมอะไรเยอะ
จะไม่โกรธเกลียดใครเข้มข้นเกินไป
เเละจะให้เวลากับครอบครัวมากขึ้นกว่าเดิม

การเอ่ยถึงความตาย ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าทั้งหมด
ความตายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเจอ
สัตว์โลกนั้นเเค่ใครมาปิดจมูกไม่ให้หายใจ ไม่กี่นาทีก็ตายเสียเเล้ว
ความตายจึงอยู่ใกล้เรามาก
เเต่เรากลับพูดถึงมันน้อย
เราหลีกเลี่ยง เรากลัว เราแกล้งๆ ลืมเลือน
ราวกับว่าบนฝากระป๋องบอกอายุชีวิต คนทุกคนจะมีเวลาเท่าเทียมถึงแปดสิบปี

"จงรักกันไว้ หรือไม่ก็ดับสูญ" ครูมอร์รี่พูดซ้ำอีก
"ดีใช่ไหม เเละก็ถูกต้องด้วย
ถ้าปราศจากความรัก พวกเราก็เสมือนนกปีกหัก"

ในความคิดอ่านของคนกำลังจะละลาไปจากโลก
เท่าที่อ่านมาสองสามคน
เมื่อช่วงเวลาสุดท้ายมาถึง
ไม่มีใครเสียใจที่ได้มีครอบครัว
ไม่มีใครเสียใจที่ได้มีความรัก
เเม้ว่าเมื่อนึกถึงความตาย เเล้วการที่จะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีกต่อไปกับคนที่เรารัก
จะเป็นเรื่องเศร้าอย่างที่สุดก็ตาม